Zabawy na każdą pogodę
Poniedziałek 29.03.2021
Jaka będzie pogoda? – rozmowa na temat prognozy pogody, wykonanie kalendarza pogody. 
Rodzic prezentuje dzieciom prognozę pogody w TV – wczorajszą na dziś i najbliższe dni. Zadaje pytania:
 Skąd wiadomo jaka będzie pogoda?
 Co zostało zapowiedziane na najbliższe dni? 
Kto zajmuje się przewidywaniem pogody?
 Czy prognozy zawsze się sprawdzają?. 
Dzieci odpowiadają na pytania. Wspólnie przypominają nazwy kolejnych dni tygodnia oraz symbole charakterystycznych zjawisk pogodowych. Dokładnie opisują i omawiają znaczenie symboli pogody. Następnie ustalają, czy prognoza na dziś się sprawdziła. Następnie dzieci wykonują kalendarze z prognozą pogody na najbliższy tydzień, korzystając z dostępnych prognoz. Pozostawiają w kalendarzach miejsce na dorysowanie lub doklejenie własnych spostrzeżeń.
Środki dydaktyczne: nagranie prognozy pogody, materiały do wykonania kalendarza pogodowego: papier, flamastry, narysowane symbole słońca, deszczu, chmur, śniegu

Wtorek 30.03.2021
 Jaka to pogoda? – zagadki przyrodnicze. Rodzic  zadaje proste zagadki, np.: 
Widzicie je we dnie, nie ma go w nocy. Zimą grzeje słabo, latem z całej mocy. (słońce) 
Kto podlewa w lesie drzewa? (deszcz)
 Nie deszcz i nie grad spada z nieba, bieli świat. (śnieg)
 Unosi szybowce, popycha żaglowce, obraca wiatraki – siłacz z niego taki. (wiatr)
Wykonanie karty pracy – książka nr 3 str. 38-39
Środa 31.03.2021
Jesteśmy badaczami zjawisk atmosferycznych – zabawy badawcze
Rodzic  tłumaczy, że jest wiele czynników, które mają wpływ na pogodę. Jednym z nich jest powietrze i wiatr, czyli powietrze w ruchu. Zachęca dzieci do ustalenia odpowiedzi na pytanie: Czy powietrze ma siłę?. Proponuje wykonanie eksperymentu. Dziecko  otrzymuje balonik, który kładzie na stole. Na baloniku układa książkę. Potem wdmuchuje powietrze do balonika, a książka unosi się do góry. Wniosek: powietrze ma siłę, może podnieść książkę. wiatr ma siłę, porusza papierowe kulki. Rodzic podaje ciekawostkę: Czasem, gdy wiatr jest wystarczająco silny, może unieść nawet cały budynek. Taki wiatr to huragan. Rodzic  mówi, że oprócz zjawisk groźnych, takich jak huragan, możemy obserwować też zjawiska przyjemne, np. tęczę. Pyta, czy dziecko widziało tęczę, a jeśli tak, to kiedy i jak ona wyglądała. Następnie prezentujecie dzieciom, jak powstaje tęcza. Do szklanki należy wlać wodę do ¾ wysokości i umieszcza się w niej małe lusterko tak, aby było pochylone. Z jednej strony powinno opierać się o dno szklanki, a z drugiej o ściankę. Należy manipulować szklanką tak, aby promienie słońca padały wprost na powierzchnię lustra (dla ułatwienia można skierować na nią strumień światła z latarki). Tęczę można zaobserwować na suficie. Rodzic zachęca dzieci do rozmowy i tłumaczy zjawisko: Tęcza jest zjawiskiem optycznym oraz meteorologicznym, widocznym na niebie jako wielobarwny łuk. Powstaje w wyniku rozszczepienia światła słonecznego. Dzieje się to dzięki temu, że światło, dostając się do atmosfery, napotyka na swojej drodze kroplę wody i wtedy przez nią przechodzi, a białe światło zamienia się w wielobarwne widmo.
Wykonanie karty pracy – książka nr 3 str.40
Czwartek 01.04.2021
Pogoda bez tajemnic – zabawa dydaktyczna. Rodzice mówią zdania prawdziwe i fałszywe o pogodzie, a dzieci reagują na nie w ustalony sposób (np. prawda – podskakiwanie, fałsz – turlanie się). Przykładowe zdania: 
Deszcz pada tylko wiosną. 
Śnieg może padać wiosną i jesienią. 
Są trzy pory roku. 
Burze są bezpieczne. 
Wiosną kwitnie dużo kwiatów.
 Deszcz nie jest nam potrzebny.
 Najwyższe temperatury mamy latem. 
Trzeba zakładać ubrania odpowiednie do pogody. 
Gdy jest burza, można schować się pod drzewem. 
Śnieg jest z wody
Piątek 02.04.2021
Jaka będzie jutro pogoda? – rozmowa kierowana.
Rodzic tłumaczy dzieciom, że większość zmian pogodowych wynika z ruchów powietrza – wiatru. Następnie czyta wiersz:
Panie Wietrze
Panie Wietrze, panie Wietrze,
Czemu pan nie chodzi w swetrze?
Czemu pan udaje zucha,
Skoro sam pan chłodem dmucha?
Sam oziębia pan powietrze,
Oj, ostrożnie, panie Wietrze!
Gnając chmurki gdzieś na niebie,
Chce pan sam zaziębić siebie?
Jednak lepiej, panie Wietrze,
O tej porze chodzić w swetrze.
Ani się pan sam spodzieje,
Jak pan siebie sam zawieje.
Liczka ma pan coraz bledsze,
panie Wietrze...

Rodzic  zadaje pytania: Jak wygląda wiatr? 
Czy można go zobaczyć?
 Kiedy wiatr jest nam potrzebny?
Kiedy może być groźny?
 Czy wiatr można usłyszeć?
Czy można go posmakować, dotknąć, poczuć na skórze? 
Od czego zależy temperatura wiatru?. 
W celu wytłumaczenia ruchu powietrza  Rodzic  prezentuje działanie wiatraka elektrycznego tak, aby dzieci mogły doświadczyć, poczuć podmuch wiatru i zweryfikować swoje odpowiedzi. Po zakończeniu zabawy dzieci wykonują zadanie w kartach pracy – grają w pogodowe domino.
Wykonanie karty pracy – książka nr 3 str. 41